Wernisaż wystawy Zenona Harasyma Homage to Salvador Dali
Wystawa HOMAGE TO SALVADOR DALI, której podtytuł brzmi „Między jawą a snem”, jest projekcją obrazów z pogranicza dwóch światów: realnego oraz nierzeczywistego tak, jak stykiem dwu rzeczywistości są marzenia senne. Jest próbą badania onirycznej przestrzeni. Na styku zrozumienia i tajemnicy, gdy sen splata się z rzeczywistością, a pamięć postaci z ich obrazami onirycznymi, rodzi się pytanie: co to oznacza? Jednak rozszyfrowanie takiego przekazu nie jest proste i nie wiadomo, czy jest to możliwe, stanowi jednak inspirację dla twórczości artystycznej.
Wystawa nawiązuje do dokonań artystów, których surrealistyczna poetyka i obrazowanie przeniknęły nie tylko do plastyki, ale również do literatury, fotografii i filmu. Sztuka ta dała początek nieskrępowanej wolności, uwolniła świadomość ludzką od ograniczeń i skrępowań racjonalizmu na rzecz wyobraźni. Fotografia w powszechnym przekonaniu będąca odbiciem rzeczywistości, stała się w tym nowym ujęciu środkiem do interpretacji doświadczeń onirycznych i zjawisk przeżywanych na jawie. Czynili to nie tylko przez stosowanie różnych zabiegów technicznych, głównie fotomontażu, ale też nadawania dokumentalnym fotografiom nowych znaczeń. Do kręgu fotografów powiązanych z surrealizmem należy zaliczyć m.in.: Man Raya, Hansa Belmera, Raoula Ubaca, Herberta Bayera.
Wystawa jest hołdem dla postaci i twórczości Salvadora Dali’ego, najbardziej znanego, chociaż nie jedynego artysty z kręgu tego kierunku w sztuce. Nie ma wątpliwości, że jako twórca był bardzo zainteresowany zjawiskami psychologicznymi; snem, ekstazą, czy deliryczną interpretacją różnych zjawisk. Fotografie prezentowane na wystawie są odejściem od rzeczywistości zarejestrowanej na fotografii, rzeczywistości odbitki fotograficznej w stronę autorskiej, subiektywnej kreacji. Są próbą wyobrażenia innej rzeczywistości, opartej wprawdzie na fotografii jako odbiciu świata fizycznie realnego, która jednakże przez komputerową interwencję staje rzeczywistością iluzyjną, wirtualną a może transcendentną. Parafrazując słowa wybitnego fotografa amerykańskiego Ralpha Gibsona: